Το δελτίο τύπου του ΤΕΕ της 16ης Δεκεμβρίου 2011, έχει βαρύνουσα σημασία. Από τη μια αναλύει μέρος των πραγματικών δεδομένων που οδήγησαν «στην ισοπέδωση των μηχανικών και των επιστημόνων,.. την βαρβαρότητα και την κοινωνική αναλγησία», από την άλλη κάνει έκκληση να συνεχίσουμε τον αγώνα όλοι μαζί.
Δεν αποτελεί έκπληξη το πρώτο σκέλος. Όποιος διαβάσει τις αναλύσεις στο Ενημερωτικό Δελτίο του ΤΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2010, θα βρει ως σφόδρα πιθανολογούμενη εξέλιξη τα όσα τώρα περιγράφονται. Στις αναλύσεις αυτές προτείνονταν μέτρα παρέμβασης των μηχανικών και όλων των επιστημόνων με συγκεκριμένες στοχεύσεις και βέβαια με την επωδό όλοι μαζί. Όπου το όλοι δεν αναφερόταν και στους 120000 μηχανικούς, αλλά στην τόσο συντριπτική πλειοψηφία τους που δικαιολογούσε τον όρο.
Η συνεργασία αριστερών μηχανικών, με οριακή πλειοψηφία, στις επαναλαμβανόμενες εσωτερικές της διαδικασίες αποφάσισε να συμμετάσχει στη σύνθεση του προεδρείου του ΤΕΕ, χωρίς να διεκδικήσει τον πρόεδρο. Εκ περισσού, αλλά ας τονισθεί, πως συμμετοχή σε αυτές τις διαδικασίες του ΤΕΕ, δεν σημαίνει στήριξη. Έχουμε κατακτήσει στο ΤΕΕ να στηρίζουμε ή όχι θέσεις και όχι πρόσωπα και προεδρεία. Η συμμετοχή είχε ακριβώς την έννοια να τονίσουμε την αναγκαιότητα του όλοι μαζί. Από τη μεταπολίτευση και μετά οι παρατάξεις που συνδέονται με τα δύο μεγάλα κόμματα είχαν σε κρίσιμα θέματα αποστασιοποιηθεί από τις κυβερνητικές επιλογές. Ο σημερινός πρόεδρος του ΤΕΕ είχε αρνηθεί οποιαδήποτε κομματική θέση και είχε δεσμευθεί σε ένα κείμενο αρχών. Το πραγματικό δίλλημα στην επιλογή προέδρου του ΤΕΕ ήταν αν ένα στέλεχος που ανήκει στην ΠΑΣΚ, με Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και λίγο προτού εξαγγελθεί η έλευση του ΔΝΤ, θα μπορούσε να υπηρετήσει αυτό που εξυπηρετεί όλους μαζί τους μηχανικούς και επιστήμονες, αν η συσπείρωση πολλών παρατάξεων θα έκανε πιο ισχυρό το ΤΕΕ απέναντι στη λαίλαπα που έρχονταν. Γνωρίζαμε ότι η εναλλακτική λύση θα ήταν πάλι η ίδια ή αντίστοιχη, αλλά με πολύ μικρότερη συσπείρωση, που θα μετέτρεπε το ΤΕΕ σε πεδίο εσωτερικής σύγκρουσης που θα απόσβενε κάθε πιθανότητα το ΤΕΕ να συγκρουσθεί στα πεδία που θα επέβαλε η υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών του, δηλαδή τη σύγκρουση με τη λογική της ύφεσης και της υποτέλειας.
Η μέχρι τώρα πορεία δικαίωσε το σκεπτικό της οριακής εσωπαραταξιακής μειοψηφίας και των άλλων μεγάλων αριστερών παρατάξεων στο ΤΕΕ. Εγκαταλείφθηκε κάθε κινηματική διαδικασία που με κόπο, λιθαράκι λιθαράκι, είχε στηθεί στο ΤΕΕ. Εγκαταλείφθηκαν τα μέτωπα με τους συλλογικούς φορείς των μηχανικών, με τις Πολυτεχνικές σχολές, με τους επιστημονικούς φορείς, με τους εργαζόμενους σε τεχνικές δραστηριότητες, η συστηματική συνεργασία με τα Περιφερειακά Τμήματα. Εγκαταλείφθηκε η προσπάθεια να εκφρασθεί ένας σοβαρός λόγος από τους έλληνες επιστήμονες για την επόμενη ημέρα, για την απασχόληση. Διακόπηκε η ενημέρωση των μηχανικών, το κλείσιμο του Ενημερωτικού Δελτίου στέρησε το ΤΕΕ από το κύριο όπλο του απέναντι στις αναμενόμενες επιθέσεις. Το κείμενο αρχών που είχε συμφωνηθεί αποτελεί ένα συγκριτικό αρχείο για το πώς δεν τηρήθηκαν. Οι θέσεις του ΤΕΕ δεν παραγόντουσαν πρωτογενώς στο ΤΕΕ, αλλά στους επιτελικούς κύκλους των Υπουργών. Αυτό αποτελεί ένα λάθος στο οποίο είναι εύκολο να παρασυρθεί ένας «φίλο – κυβερνητικός» πρόεδρος, γίνεται όμως μείζον και εκ των συνεπειών και εκ του γεγονότος ότι σχετικά πρόσφατα (Ολυμπιακοί Αγώνες) είχε βιώσει αντίστοιχες εμπειρίες το ΤΕΕ. Το ΤΕΕ αντλεί κύρος και δύναμη από το γεγονός ότι είναι ΝΠΔΔ σωματειακού χαρακτήρα. Οι εξελίξεις το μεταλλάσουν σε μια υπερτροφική δημόσια υπηρεσία και σε ένα σύλλογο. Αυτό αποτελούσε πάγια και σφοδρή επιθυμία όλων των κυβερνήσεων αλλά και της ΕΕ, όπως έχει εκφρασθεί από μια σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του εδώ παραρτήματος της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Μετά από δέκα έξη μήνες απωλειών σε ένα συμπυκνωμένο πολιτικά χρονικό διάστημα, το Δελτίο Τύπου, πέρα από τις αμετροέπειες του, επαναφέρει τα πράγματα σε μια βάση που αρμόζει στις παραδόσεις του ΤΕΕ. Η ανάγκη για ένα κίνημα μηχανικών, η ανάγκη να λέγονται τα πράγματα με το όνομα τους, η ανάγκη για συσπείρωση, η ανάγκη για αγώνα.
Ως παράταξη προωθούσαμε πάντα αυτήν τη λογική, δεν μπορούμε να απέχουμε τώρα.
Το ελαφρυντικό που οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στην τωρινή ΔΕ και τον Πρόεδρο της, της απειρίας σε πολύ δύσκολες συνθήκες μιας νέας γενιάς που ανάλαβε τις τύχες του ΤΕΕ, ας μας κάνει και ιδιαίτερα προσεκτικούς ώστε να υπηρετηθούν πραγματικά από εδώ και εμπρός οι ανάγκες αυτής, των επόμενων γενεών μηχανικών αλλά και των παλαιότερων που όλες πλήττονται δραματικά από μια πολιτική που δεν φείδεται το δελτίο τύπου σε χαρακτηρισμούς για να την αξιολογήσει.
Από αυτήν την άποψη δεν μπορούμε να αρκεσθούμε σε όσα προτείνει ή ζητά το δελτίο τύπου. Κατά κύριο λόγο οφείλουμε να συμβάλουμε ώστε το ΤΕΕ να λειτουργήσει για να παράγει θέσεις για το σήμερα και το αύριο.
Οφείλουμε δηλαδή να λειτουργήσουμε και ως παράταξη με τελείως διαφορετικό τρόπο. Για να δικαιώσουμε στις σημερινές συνθήκες το λόγο ύπαρξης μας.
Γιάννης Αλαβάνος
